- Umożliwia budowę prostego interkomu radiowego do dwukierunkowej transmisji głosu w paśmie ISM, bez strojenia toru radiowego i bez programowania układów. Wersja A zawiera płytkę PCB.
Prosty interkom radiowy - płytka drukowana do komunikacji głosowej AVT5213
Płytka PCB do wykonania prostego interkomu radiowego do dwukierunkowej transmisji głosu.
Bezprzewodowa rozmowa w prostym układzie radiowym
AVT5213 to projekt prostego interkomu radiowego do dwukierunkowej transmisji głosu. Układ może pracować jako łączność pomiędzy dwiema osobami, np. kierowcą i pasażerem, rowerzystami, użytkownikami motorowerów albo jako niewielki bezprzewodowy interkom domowy.
Konstrukcja wykorzystuje gotowe moduły radiowe RFM oraz wzmacniacz słuchawkowo-mikrofonowy TDA7050. Dzięki temu tor radiowy nie wymaga klasycznego strojenia ani programowania transceivera, a uruchomienie sprowadza się głównie do poprawnego montażu, podłączenia anten, zasilania oraz zestawu słuchawkowo-mikrofonowego.
Karta techniczna
AVT5213
Prosty interkom radiowy do dwukierunkowej transmisji głosu z wykorzystaniem gotowych modułów nadawczo-odbiorczych RFM.
| Wersja | A - płytka PCB |
| Typ układu | prosty interkom radiowy |
| Funkcja | dwukierunkowa, bezprzewodowa transmisja głosu |
| Tryb pracy podstawowy | dupleks, jednoczesne nadawanie i odbiór |
| Częstotliwości w konfiguracji dupleksowej | 433,92 MHz oraz 868,35 MHz |
| Pasmo pracy | ogólnodostępne pasma ISM, bez zezwolenia |
| Moduły radiowe | nadajnik i odbiornik RFM, dobrane parami częstotliwości |
| Zasilanie | 3 V, np. 2xAA lub 2xAAA |
| Tor audio | mikrofon elektretowy, słuchawki i wzmacniacz słuchawkowo-mikrofonowy TDA7050 |
| Zasięg prototypu | ponad 100 m w otwartej przestrzeni |
| Uruchomienie | po poprawnym montażu układ nie wymaga strojenia toru radiowego |
| Płytka PCB | 52x32 mm |
Wersja A - płytka PCB i wykaz elementów
AVT5213 A - płytka PCB. Elementy elektroniczne, moduły RFM, gniazda, anteny oraz zestaw słuchawkowo-mikrofonowy trzeba skompletować osobno.
| Rezystory | R1, R2, R3, R9 - 4,7kΩ; R4 - 470kΩ; R5 - 270kΩ; R6 - 330kΩ; R7, R8 - 22kΩ, potencjometry montażowe |
| Kondensatory | C1, C3, C4 - 10µF/10V; C2, C5, C10 - 4,7nF; C6, C12 - 22nF; C7, C9 - 100nF; C8, C11 - 47µF/10V |
| Moduły radiowe i audio | US1 - TX5000 lub TX6001; US2 - RX5000 lub RX6001; US3 - TDA7050 |
| Akcesoria audio | mikrofon elektretowy, słuchawki lub multimedialny zestaw słuchawkowo-mikrofonowy, 2 gniazda jack stereo |
| Anteny | anteny dla użytych pasm; w prototypie stosowano odcinki przewodów ok. 16 cm dla 433 MHz i ok. 8 cm dla 868 MHz |
Notes
Do rozmowy w dupleksie potrzebne są dwa współpracujące urządzenia z odwróconą parą modułów: w jednym nadajnik 433,92 MHz i odbiornik 868,35 MHz, a w drugim nadajnik 868,35 MHz i odbiornik 433,92 MHz.
W konfiguracji dupleksowej zasilanie nadajnika i odbiornika jest doprowadzone na stałe przez zworki JP1 oraz JP2. W wariancie simpleksowym z PTT zworki należy wypiąć i zasilać nadajnik albo odbiornik zależnie od trybu pracy.
Jakość pracy silnie zależy od anten i ich wzajemnego ustawienia. W prototypie zastosowano przewody ok. 16 cm dla 433 MHz oraz ok. 8 cm dla 868 MHz, ustawione pod kątem prostym w celu zmniejszenia wzajemnego oddziaływania.
Układ z poprawnie wlutowanymi modułami RFM nie wymaga strojenia radiowego. Praktycznie regulowane są poziom odbioru R7, wysterowanie nadajnika R8 oraz ewentualnie pasmo akustyczne przez dobór kondensatorów w torze m.cz.
Najczęściej zadawane pytania
Dupleks oznacza jednoczesne nadawanie i odbiór, więc nadajnik jednej strony nie może pracować na tej samej częstotliwości, na której odbiera jej odbiornik. W projekcie rozdzielono kierunki transmisji na 433,92 MHz i 868,35 MHz, stosując odwrotne pary TX/RX w drugim urządzeniu.
Simpleks pozwala pracować na jednej częstotliwości, ale wymaga przełączania nadawanie/odbiór. W takim wariancie trzeba wypiąć JP1 i JP2 oraz zasilać TX lub RX przez przycisk PTT, co zmniejsza komfort rozmowy, ale upraszcza plan częstotliwości.
Moduły TX/RX mają wbudowane filtry i rezonatory SAW, które stabilizują częstotliwość oraz selektywność toru radiowego. Dzięki temu konstruktor nie stroi klasycznego obwodu nadajnika lub odbiornika, lecz musi poprawnie dobrać parę częstotliwości i anteny.
Największy wpływ mają anteny, ich orientacja, wzajemne sprzęganie nadajnika z odbiornikiem oraz warunki propagacji. Dokumentacja wskazuje ponad 100 m w otwartej przestrzeni, ale w praktyce przeszkody, metalowe elementy, obudowa i bliskość ciała mogą ten wynik mocno zmniejszyć.
W dupleksie nadajnik i odbiornik pracują jednocześnie, więc ważne jest rozdzielenie częstotliwości, właściwe ustawienie anten oraz ograniczenie sprzęgania między torami. Dokumentacja sugeruje ustawienie anten pod kątem prostym, a jako możliwe ulepszenie także filtry LC między wejściami antenowymi odbiorników.
Elektronika









