Złącza IDC

Złącza IDC – wtyki do druku, gniazda na taśmę i przewody taśmowe AWG28

Złącza IDC służą do łączenia płytki drukowanej z przewodem taśmowym w sposób rozłączalny i powtarzalny. Skrót IDC oznacza insulation displacement contact, czyli styk przebijający izolację: podczas zaciskania nóż stykowy sam przecina izolację żyły i wchodzi w kontakt z miedzią. Nie trzeba więc odizolowywać ani lutować pojedynczych przewodów – całą taśmę zaciska się jednym ruchem.

Kompletne połączenie tworzą trzy elementy kupowane osobno: wtyk lutowany w płytce, gniazdo zaciskane na taśmie i sam przewód taśmowy. W typowej wiązce potrzebujesz jednego wtyku na każdą płytkę oraz dwóch gniazd – po jednym na każdy koniec taśmy. Wszystkie trzy grupy mają tę samą numerację, więc do wtyku 16-stykowego dobierasz gniazdo 16-stykowe i taśmę 16-żyłową.

Wtyki do druku – seria Z-WS

Wtyk IDC to część męska montowana bezpośrednio na płytce, w rastrze 2,54 mm, w dwóch rzędach. Dostępne są wersje proste, wyprowadzające taśmę prostopadle do płytki, oraz kątowe, prowadzące ją równolegle do laminatu – te drugie sprawdzają się w płaskich obudowach i tam, gdzie nad złączem nie ma miejsca. W ofercie znajdziesz warianty od 6 do 40 styków.

Część wtyków ma zatrzaski – dwa ramiona po bokach obudowy, które po wpięciu gniazda blokują je mechanicznie. To rozwiązanie do urządzeń narażonych na drgania i transport, gdzie samo tarcie styków nie wystarcza. Wersje bez zatrzasków są tańsze i mają styki złocone; nadają się do prototypów, aparatury stacjonarnej i miejsc, gdzie złącze rozpina się często.

Gniazda na taśmę – seria Z-FC

Gniazdo IDC to część żeńska zaciskana na przewodzie taśmowym AWG28 o rastrze żył 1,27 mm. Zaciska się je bez lutowania, dociskając korpus wraz z pokrywką odciążającą – ta ostatnia chwyta taśmę i ogranicza ryzyko wyrwania przewodu z obudowy. Dostępne są wersje od 6 do 60 styków.

Warto zwrócić uwagę na różnicę rastrów, która bywa myląca. Przewód taśmowy ma żyły co 1,27 mm, a złącze piny co 2,54 mm – to nie jest sprzeczność, tylko konsekwencja konstrukcji. Żyły trafiają naprzemiennie do dwóch rzędów styków, więc w każdym rzędzie odstęp jest dwukrotnie większy niż w taśmie.

Przewody taśmowe AWG28

Przewód taśmowy AWG28 to standardowy kabel do tej rodziny złączy. Żyła ma przekrój 0,09 mm² w konstrukcji 7 × 0,13 mm z cynowanej miedzi, izolacja PCW wytrzymuje od −20 do +105 °C, napięcie maksymalne wynosi 300 V. Raster żył 1,27 mm jest wspólny dla całej oferty – różni się tylko szerokość pasma. Dostępne są wersje od 6 do 64 żył.

Taśmę kupisz na metry, cięte z rolki, albo w całych krążkach 30,5 m, jeśli robisz większą serię wiązek. Poza wersją szarą z czerwonym paskiem oznaczającym żyłę pierwszą oferujemy wersje w pełnej kolorystyce, gdzie każda żyła ma inny kolor według stałego wzoru. Kolorowa taśma znacznie przyspiesza serwis i diagnostykę: żyłę odnajduje się wzrokiem, bez odliczania od krawędzi.

Pasmo można rozdzielić wzdłuż na węższe fragmenty albo pojedyncze żyły – izolacja jest tak uformowana, że rozrywa się między żyłami bez uszkodzenia miedzi. Przy dzieleniu pamiętaj, że szerokość odcinka musi odpowiadać obudowie gniazda, w którym go zaciśniesz.

Jak dobrać komplet

Zacznij od liczby sygnałów, które musisz przeprowadzić, i dolicz przewody masy – w taśmach sygnałowych często stosuje się układ, w którym co druga żyła jest masą, co ogranicza przesłuchy. Następnie dobierz jednakową liczbę styków dla wtyku, gniazda i taśmy. Na końcu zdecyduj o orientacji wtyku, prostej lub kątowej, oraz o tym, czy potrzebujesz zatrzasków.