Czy do modułu potrzebny jest konwerter I²C?
Nie, moduł działa podłączony bezpośrednio. Konwerter jest wygodą: zmniejsza liczbę zajętych wyprowadzeń z sześciu do dwóch linii sygnałowych, co ma znaczenie przy mikrokontrolerach o małej liczbie pinów.
Uniwersalny wyświetlacz alfanumeryczny o organizacji dwóch wierszy po szesnaście znaków, zasilany napięciem 5 V. Podświetlenie żółte, znaki czarne.
Sterownik jest zgodny z HD44780, więc moduł obsługuje się bibliotekami napisanymi dla tego układu, w tym biblioteką LiquidCrystal dostępną w środowisku Arduino — jej opis znajduje się w dokumentacji Arduino. Osiem znaków można zdefiniować samodzielnie.
Poza zestawem wpisanym fabrycznie moduł udostępnia osiem komórek, w których można zapisać własne znaki. Każdy powstaje jako matryca punktów o rozmiarze pola znakowego i po zapisaniu wyświetla się tak samo jak litera z zestawu fabrycznego.
W praktyce wykorzystuje się to na symbole, których w zestawie nie ma: stopień Celsjusza, strzałki, polskie znaki diakrytyczne albo elementy wskaźnika paskowego składanego z kilku znaków obok siebie. Zawartość komórek ginie po zaniku zasilania, więc definiuje się je przy każdym uruchomieniu układu.
Kontrast ustawia się napięciem podawanym na wyprowadzenie Vo, najczęściej z potencjometru montażowego 10 kΩ włączonego między zasilanie a masę. Pusty ekran po podłączeniu to najczęściej nie usterka, tylko nieustawiony kontrast.
Nie, moduł działa podłączony bezpośrednio. Konwerter jest wygodą: zmniejsza liczbę zajętych wyprowadzeń z sześciu do dwóch linii sygnałowych, co ma znaczenie przy mikrokontrolerach o małej liczbie pinów.
To zwykle nieustawiony kontrast. Napięcie na wyprowadzeniu Vo reguluje się potencjometrem montażowym; w skrajnych położeniach suwaka znaki znikają albo wszystkie pola stają się jednolicie ciemne.