Elektronika
Wzmacniacz mikrofonowy 2× mono mini z TL072 - PCB do projektu AVT 2392
- Miniaturowy wzmacniacz mikrofonowy AVT2392 2× mono z układem TL072, regulacją wzmocnienia 1×–80×, zasilaniem 6–15 V i płytkami 37×21 mm. Wersja A to płytki PCB do samodzielnego skompletowania elementów.
Wzmacniacz mikrofonowy 2× mono mini z TL072 – płytki PCB AVT2392
Płytki drukowane do budowy dwóch miniaturowych przedwzmacniaczy mikrofonowych mono z regulacją wzmocnienia 1×–80× i zasilaniem 6–15 V.
Dwa małe przedwzmacniacze do mikrofonów i sygnałów audio
AVT2392 pozwala wykonać dwa miniaturowe wzmacniacze mikrofonowe mono. Każdy moduł może pracować jako przedwzmacniacz dla mikrofonu dynamicznego, elektretowego 2-końcówkowego, elektretowego 3-końcówkowego lub pojemnościowego, a także jako wzmacniacz innych słabych sygnałów zmiennych.
Mały format płytki 37×21 mm ułatwia montaż w urządzeniach audio, rejestratorach, interkomach, czujnikach dźwięku i własnych konstrukcjach wymagających osobnego stopnia wejściowego. Regulowane wzmocnienie 1×–80× pozwala dobrać czułość do mikrofonu i dalszego toru audio.
Karta techniczna
AVT2392
AVT2392 to miniaturowy przedwzmacniacz mikrofonowy 2× mono z układem TL072, dużą rezystancją wejściową i regulowanym wzmocnieniem.
| Kod projektu | AVT2392 |
|---|---|
| Wersja | A – płytki drukowane PCB |
| Liczba modułów | 2× mono |
| Typ układu | miniaturowy przedwzmacniacz mikrofonowy |
| Układ scalony | TL072 SMD |
| Obsługiwane mikrofony | dynamiczne, elektretowe 2-końcówkowe, elektretowe 3-końcówkowe, pojemnościowe |
| Zakres wzmocnienia | 1×–80× |
| Przykładowe nastawy wzmocnienia | 11×, 23×, 33×, 48×, 58×, 70×, 80× |
| Pasmo sygnałów zmiennych | 20 Hz–100 kHz |
| Rezystancja wejściowa | powyżej 1 MΩ |
| Rezystancja wyjściowa | poniżej 1 Ω |
| Minimalne obciążenie wyjścia | nie mniej niż 1 kΩ |
| Zasilanie | 6–15 V |
| Pobór prądu | poniżej 5 mA |
| Wymiary jednej płytki PCB | 37×21 mm |
Wersja
AVT2392 A – płytki PCB. Elementy elektroniczne z poniższego wykazu trzeba skompletować osobno.
Wykaz elementów
Poniższy wykaz dotyczy jednej płytki / jednego wzmacniacza mono.
- R1: 2,2 kΩ SMD 0805 – montować tylko dla mikrofonu elektretowego 2-końcówkowego
- R2, R3: 470 kΩ SMD 0805
- R4, R5: 1 MΩ SMD 0805
- R6: 1 kΩ SMD 0805
- R7: 10 kΩ SMD 0805
- R8: 22 kΩ SMD 0805
- R9: 47 kΩ SMD 0805
- R10: 100 kΩ SMD 0805
- C1: 22 nF SMD 0805
- C2–C5: 10 µF / 16 V SMD
- U1: TL072 SMD
Notes
Wzmocnienie ustawia się przez zwieranie pól lutowniczych przy rezystorach R7–R9. Dla większości mikrofonów elektretowych zwykle wystarcza wzmocnienie 23× lub 33×, a maksymalne 80× warto zostawić dla bardzo słabych sygnałów.
Przy mikrofonie elektretowym 2-końcówkowym stosuje się R1 i podłączenie do punktów A oraz O1. Przy mikrofonie dynamicznym, elektretowym 3-końcówkowym, pojemnościowym albo innym źródle sygnału R1 należy pominąć lub usunąć.
Przy dużym wzmocnieniu szczególnie ważne jest prowadzenie masy. Nieprawidłowe połączenie masy z dalszymi stopniami może zwiększyć szumy, zniekształcenia albo doprowadzić do samowzbudzenia.
Najczęściej zadawane pytania
AVT2392 A zawiera płytki PCB do projektu miniaturowego wzmacniacza mikrofonowego 2× mono. Do uruchomienia układu trzeba samodzielnie skompletować elementy z wykazu albo wybrać wersję B – zestaw KIT z płytkami PCB i elementami do lutowania, jeśli jest dostępna.
Nie jest to typowy wzmacniacz stereo z jednym wspólnym układem regulacji. AVT2392 pozwala wykonać dwa niezależne wzmacniacze mono, które można wykorzystać osobno albo jako dwa kanały w jednej konstrukcji.
Układ może współpracować z mikrofonami dynamicznymi, elektretowymi 2-końcówkowymi, elektretowymi 3-końcówkowymi oraz pojemnościowymi. Sposób obsadzenia R1 i podłączenia mikrofonu zależy od typu mikrofonu.
Wzmocnienie dobiera się przez zwieranie pól przy rezystorach R7–R9. Dostępne są m.in. nastawy 11×, 23×, 33×, 48×, 58×, 70× i 80×; dla wielu mikrofonów elektretowych praktyczne są wartości 23× lub 33×.
Układ jest prosty, ale wykorzystuje miniaturowe elementy SMD. Potrzebne są precyzja, dobra pęseta, cienki grot oraz kontrola oznaczeń rezystorów i polaryzacji kondensatorów elektrolitycznych.
Przy dużym wzmocnieniu trzeba szczególnie zadbać o prowadzenie masy, krótkie połączenia sygnałowe i stabilne zasilanie. Błędy w tych miejscach mogą zwiększyć szumy, zniekształcenia albo doprowadzić do samowzbudzenia.
