Stop Sn99,3Bi0,7 składa się niemal wyłącznie z cyny, z niewielkim dodatkiem bizmutu. Bizmut obniża temperaturę topnienia względem czystej cyny i typowych stopów cynowo-miedzianych, dzięki czemu praca tym spoiwem jest łagodniejsza dla elementów.
Drut zawiera topnik, który usuwa tlenki w momencie kontaktu z grotem i wspomaga rozpływanie się spoiwa po polu lutowniczym.
Stop nie zawiera ołowiu, więc nadaje się do prac wymagających zgodności z dyrektywą RoHS.
Średnica drutu decyduje o tym, ile spoiwa trafia do połączenia w jednostce czasu, i jest najczęstszym kryterium wyboru w obrębie jednego stopu. Cieńszy drut daje kontrolę, grubszy - szybkość.
Ten wariant ma 0,5 mm i przeznaczony jest na drobne elementy i typowy montaż precyzyjny. Średnica 0,5 mm daje kontrolę nad ilością spoiwa przy drobnych polach lutowniczych, a jednocześnie wystarcza do przewodów o niewielkim przekroju.
Opakowanie 29 g sprawdza się przy naprawach okazjonalnych i jako uzupełnienie zestawu serwisowego.
Czysta cyna topi się w 232°C i to jest punkt odniesienia dla wszystkich stopów bezołowiowych. Dodatki mają za zadanie obniżyć tę temperaturę i poprawić zwilżanie. Bizmut robi jedno i drugie, przy czym już niewielka jego zawartość daje zauważalny efekt.
Niższa temperatura pracy oznacza mniejsze obciążenie cieplne elementów i płytki. Przy podzespołach z ograniczeniem temperatury na karcie katalogowej to bywa różnica między naprawą udaną a uszkodzeniem sąsiedniego elementu.
Bizmut jednocześnie usztywnia stop. Złącze gorzej znosi zginanie niż wykonane spoiwem cynowo-ołowiowym, więc przewody, które będą poruszane, warto odciążyć mechanicznie.
Obniża temperaturę topnienia względem typowych stopów cynowo-miedzianych i poprawia zwilżanie powierzchni. Praktycznie oznacza to mniejsze obciążenie cieplne lutowanych elementów przy zachowaniu zgodności z RoHS.
Tak, jak każde spoiwo bezołowiowe. Bizmut łagodzi różnicę, ale nie znosi jej - grot nadal musi być cieplejszy i mieć zapas mocy większy niż przy pracy ze stopem Sn60Pb40.
Przy typowych pracach serwisowych pozostałości mogą zostać na płytce. Zmywa się je przed lakierowaniem, przed pomiarami wysokiej impedancji oraz wtedy, gdy przeszkadzają wizualnie.
Można, ale w miejscu styku powstaje mieszanina o innych właściwościach niż każdy ze stopów osobno, a połączenie przestaje być zgodne z RoHS. Przy naprawie sprzętu objętego dyrektywą stare spoiwo trzeba usunąć.
Bizmut podnosi twardość stopu i ogranicza jego plastyczność. Przy przewodach narażonych na zginanie warto zapewnić odciążenie mechaniczne, żeby naprężenia nie przenosiły się na sam lut.
