Złącze D-Sub o 15 stykach w układzie 3-rzędowy (HD), w wykonaniu męskim. Trzy rzędy mieszczą tę samą liczbę styków w węższej obudowie niż wersja dwurzędowa — to dwa różne złącza, mimo identycznej liczby torów.
Wykonanie: styki pokryte warstwą 0,8 µm złota na 1,3 µm niklu, izolator z poliestruu, osłona ze stali cynowanej. Przewody lutuje się do kubków lutowniczych na tylnej stronie złącza. Do zabudowy przewodowej potrzebna jest osobna obudowa D-Sub.
Nie. Przy 15 stykach spotyka się obie wersje: dwurzędową o szerokości złącza DB25 oraz trzyrzędową, węższą, o wymiarach obudowy DB9 — tę drugą oznacza się często jako HD15 i stosuje w złączach monitorowych. Ten model ma układ 3-rzędowy (HD), więc przed zakupem warto policzyć rzędy w gnieździe po drugiej stronie.
Do tego wtyku o stykach męskich potrzebne jest gniazdo żeńskie o tej samej liczbie styków i tym samym układzie rzędów. Sama liczba torów nie wystarcza — wersje dwu- i trzyrzędowa nie wejdą w siebie.
Tak. Obudowa D-Sub osłania lutowane albo zaciśnięte styki, przejmuje naprężenia przewodu i mieści śruby, którymi przykręca się złącze do gniazda po drugiej stronie.
Asymetryczny obrys uniemożliwia wpięcie wtyku odwrotnie. Przy złączach o dużej liczbie styków to zabezpieczenie istotniejsze niż przy małych, bo pomyłka zwarłaby ze sobą kilkanaście torów naraz.
Śruby albo kołki dystansowe mocuje się w otworach po obu stronach złącza. W obudowach przewodowych rolę tę pełnią śruby moletowane, dokręcane palcami bez narzędzi.
