Złącze D-Sub o 15 stykach w układzie 2-rzędowy, w wykonaniu męskim. Kształt litery D w obudowie wymusza jedno położenie wtyku względem gniazda, więc połączenia nie da się wykonać odwrotnie.
Wykonanie: styki pokryte warstwą 0,8 µm złota na 1,3 µm niklu, izolator z poliestruu, osłona ze stali cynowanej. Wyprowadzenia kątowe pozwalają wpiąć wtyk równolegle do płytki, a zatrzaski snap-in utrzymują złącze w otworach przed lutowaniem.
Nie. Przy 15 stykach spotyka się obie wersje: dwurzędową o szerokości złącza DB25 oraz trzyrzędową, węższą, o wymiarach obudowy DB9 — tę drugą oznacza się często jako HD15 i stosuje w złączach monitorowych. Ten model ma układ 2-rzędowy, więc przed zakupem warto policzyć rzędy w gnieździe po drugiej stronie.
Do tego wtyku o stykach męskich potrzebne jest gniazdo żeńskie o tej samej liczbie styków i tym samym układzie rzędów. Sama liczba torów nie wystarcza — wersje dwu- i trzyrzędowa nie wejdą w siebie.
Przy montażu na płytce nie — złącze lutuje się bezpośrednio w PCB. Przy zakończeniu przewodu obudowa jest potrzebna: chroni lutowane styki, przejmuje naprężenia kabla i mieści śruby mocujące do gniazda.
Asymetryczny obrys uniemożliwia wpięcie wtyku odwrotnie. Przy złączach o dużej liczbie styków to zabezpieczenie istotniejsze niż przy małych, bo pomyłka zwarłaby ze sobą kilkanaście torów naraz.
Wersja kątowa wyprowadza wtyk równolegle do płytki, więc złącze wypada na krawędzi obudowy. Wersja prosta kieruje wtyk prostopadle, co bywa potrzebne przy zabudowie w płycie czołowej.
