Wolnoobrotowy silnik obracający talerz w kuchence mikrofalowej. Zasilanie 30 V AC, moc 3 W, prędkość 5/6 obr./min. Napęd tego typu spotyka się w kuchenkach marek Zelmer, Candy.
Korpus ma 49 mm średnicy i 17 mm wysokości, raster mocowań 55 albo 57 mm. Wrzeciono o długości 11 mm i średnicy 7 mm jest ścięte z jednej strony, co ustala położenie sprzęgła talerza.
Zasilanie 30 V pochodzi z osobnego uzwojenia transformatora kuchenki. Wersje niskonapięciowe spotyka się rzadziej niż sieciowe, a obudowa nie różni się od nich niczym, więc rozstrzyga wyłącznie oznaczenie na starym silniku albo schemat urządzenia.
Pięć do sześciu obrotów na minutę to jeden pełny obrót talerza co dziesięć do dwunastu sekund. Prędkość dobiera producent kuchenki do jej programów, więc silnik o innym tempie obrotu będzie działał, ale talerz zatoczy w tym samym czasie inną liczbę pełnych obrotów. Przy zwykłym podgrzewaniu nie ma to znaczenia, przy programach automatycznych opartych na czasie — może mieć.
Osadzenie ustala geometria wrzeciona: 11 mm długości i 7 mm średnicy ze ścięciem z jednej strony. Wysokość korpusu 17 mm decyduje o tym, czy silnik zmieści się w gnieździe pod dnem komory.
Raster mocowań 55 i 57 mm obejmuje dwa najczęstsze rozstawy otworów, więc mocowanie pasuje do większości gniazd. Przed wymianą należy odłączyć kuchenkę od sieci i rozładować kondensator układu magnetronu.
Z oznaczenia na starym silniku albo ze schematu urządzenia. Wersje 21 V i 30 V zasilane są z dodatkowego uzwojenia transformatora, wersje 220–240 V bezpośrednio z sieci. Sam wygląd silnika tego nie rozstrzyga, bo obudowy są takie same.
Tak. Kołnierz ma otwory w obu rozstawach, dzięki czemu pasuje do gniazd o jednym albo drugim wymiarze. Przy montażu wykorzystuje się tę parę otworów, która trafia w gwinty w obudowie kuchenki.
