Gniazdo lutuje się w płytkę i przyjmuje listwę kołkową goldpin albo wyprowadzenia modułu. Pozwala wymieniać moduł bez rozlutowywania — przy płytkach Arduino, wyświetlaczach i modułach radiowych to podstawowy sposób montażu.
Styki tulejkowe obejmują wyprowadzenie na całym obwodzie, w odróżnieniu od blaszek dociskających je z dwóch stron. Dają mniejszą rezystancję przejścia i lepiej trzymają przy drganiach, ale wymagają prostych wyprowadzeń. Listwę można łamać na krótsze odcinki o potrzebnej liczbie styków.
Precyzyjne ma styki tulejkowe obejmujące wyprowadzenie na całym obwodzie, zwykłe — blaszki dociskające je z dwóch stron. Tulejka daje mniejszą rezystancję przejścia i lepiej trzyma przy drganiach, ale gorzej znosi wyprowadzenia odkształcone albo o nietypowym przekroju.
Tak. Wersja łamana ma nacięcia między pozycjami — odcinek odłamuje się palcami albo obcinakiem, a krawędź warto wyrównać pilnikiem.
Dowolna listwa goldpin o rastrze 2,54 mm w układzie jednorzędowe. Liczba styków nie musi się zgadzać — gniazdo przyjmie krótszą listwę, o ile pokrywa się rozstaw.
Tak, na tym polega jego rola. Przy bardzo częstym wpinaniu styki blaszkowe stopniowo tracą sprężystość — w takich zastosowaniach dłużej wytrzymuje wersja precyzyjna.
Warstwa złota nie utlenia się, więc rezystancja przejścia nie rośnie z czasem. Przy sygnałach o małym poziomie i przy złączach rzadko rozpinanych ma to znaczenie praktyczne.
