Czujnik temperatury z termistorem NTC 10 kΩ o stałej B 3950 i tolerancji rezystancji 1%, zamknięty w metalowej ochronnej tulei 20 × Ø4 mm. Przewód zakończony 2-pinowym wtykiem JST XH, długość całkowita 1 m.
Rezystancja termistora maleje ze wzrostem temperatury, a para parametrów 10 kΩ i B 3950 to wartości, których wymaga wiele termostatów i sterowników temperatury. W projektach na mikrokontrolerze sondę odczytuje się przez dzielnik napięcia i przetwornik ADC.
Termistor łączy się szeregowo z rezystorem 10 kΩ między zasilaniem a masą, a napięcie z punktu wspólnego trafia na wejście ADC. Z napięcia wylicza się rezystancję termistora R, a temperaturę ze wzoru z parametrem B: 1/T = 1/T0 + (1/B) · ln(R/R0), gdzie T0 = 298,15 K (25°C), R0 = 10 kΩ, B = 3950, a T wychodzi w kelwinach. Charakterystyka NTC jest nieliniowa, więc największą rozdzielczość pomiaru daje zakres wokół 25°C, gdzie rezystancja termistora jest równa rezystorowi w dzielniku.
Tak pod względem elektrycznym, bo moduł W1209 współpracuje z termistorem NTC 10 kΩ o stałej B 3950. Wejście czujnika w module ma 2-pinowe złącze JST, a przed podłączeniem sprawdza się, czy to seria XH z rastrem 2,5 mm.
Przez dzielnik napięcia: termistor między 5 V a wejściem analogowym, rezystor 10 kΩ między tym wejściem a GND. Program przelicza odczyt ADC na rezystancję, a rezystancję na temperaturę ze wzoru z parametrem B 3950.
Nie. Termistor NTC to rezystor zależny od temperatury, więc oba przewody są równoważne. Wtyk JST XH wkłada się w gniazdo tak, jak pozwala zatrzask.
NTC daje rezystancję, którą mierzy się przez ADC i przelicza na temperaturę, a DS18B20 przesyła gotowy wynik cyfrowo przez magistralę 1-Wire. NTC wybiera się do sterowników z wejściem NTC i do prostych układów analogowych, DS18B20 do mikrokontrolerów, gdy potrzeba kilku czujników na jednej linii.
